Een nieuw begin
De laatste weken staan in het teken van mijn naderend pensioen. Op verschillende momenten neem ik afscheid: van mijn beeldcoachteam (samen hebben we een mooie interne scholing Didactisch Coachen opgezet), van mijn lieve vakgroep met een mooie speech en een afscheidslied op de melodie van "Ich bin wie du" (we zijn je kwijt), met mooie woorden van mijn afdelingsleider, op wie ik altijd kon rekenen, van mijn leerlingen met kaartjes en cadeautjes en middels een boekpresentatie voor mijn gezin en collega's van mijn verzamelbundel 'Dagboek van een docent'. Afscheid met een lach en een traan. Tijd om even terug te kijken. In 2009 waagde ik de sprong in het voortgezet onderwijs. Wat was ik verbaasd over het feit dat er zo weinig veranderd was ten opzichte van mijn middelbare schooltijd in de 70-tiger jaren: lokalen met tafels in busopstelling, leerlingen die van lokaal naar lokaal liepen, vakgericht onderwijs, een krijtbord en een docent voor de klas. Tegelijkertijd was ...
